|
Πολλοί νομίζουν ότι η υποτροχιακή πτήση δεν είναι διαστημική πτήση, σε αντίθεση με την τροχιακή. Αυτό είναι λάθος, γιατί διαστημική πτήση είναι κάθε πτήση που ξεπερνά το ύψος των 100 χιλιομέτρων.
Για να ονομαστεί τροχιακή μια πτήση πρέπει το όχημα να ταξιδεύσει στο διάστημα γύρω από τη Γη, με ικανοποιητική πλευρική ταχύτητα (ή ισοδύναμη της γωνιακή ταχύτητα), ώστε με την φυγόκεντρο δύναμη να υπερνικήσει την έλξη της βαρύτητας της Γης.
Η πλευρική ταχύτητα είναι η ταχύτητα με την οποία περιστρέφεται ένα σώμα γύρω από ένα άλλο, ενώ η γωνιακή ταχύτητα εξαρτάται από την απόσταση της τροχιάς, έτσι μόνο πάνω από τα 100 χιλιόμετρα είναι δυνατή μια τροχιακή πτήση.
Πάνω από τα 100 χλμ, υπάρχει ακόμα αρκετά πυκνή ατμόσφαιρα, έτσι ώστε το σκάφος δεν μπορεί να παραμείνει σε σταθερή τροχιά (Low Earth Orbit – LEO) περισσότερο από 10-15 ημέρες. Για να γίνει αυτό πρέπει η απόσταση από τη Γη να είναι τουλάχιστον 350 χλμ. Ακόμα κι έτσι όμως η διαφορά της απόστασης δεν είναι τόσο σημαντική, εξ άλλου οι δυο αποστάσεις από το κέντρο της Γης διαφέρουν μόνο κατά 4%.
Αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι η ταχύτητα η οποία απαιτείται για τις δυο διαφορετικές πτήσεις, που είναι 29.000 χλμ/ώρα για την τροχιακή πτήση και 4000 – 4800 χλμ/ώρα για την υποτροχιακή. Εύκολα καταλαβαίνει ο καθένας την ενεργειακή διαφορά που απαιτείται, ενδεικτικά αναφέρουμε ότι για μια τροχιακή πτήση απαιτείται 30 φορές περισσότερη ενέργεια από μια υποτροχιακή.
|
