Διαστημικα ταξιδιαΔιαστημικα ταξιδια Υποτροχιακές πτήσεις - Διαστημικός τουρισμός - Διαστημοδρόμια - Διαστημικό ξενοδοχείο Graphics Design
flag_gb
button_left_edge button_right_edge
Ενημερωθείτε για το Google Lunar XPrize Competition Παραβολικές πτήσεις μηδενικής βαρύτητας Υποτροχιακές Πτήσεις -Suborbital Flights Ενημερωθείτε για το Mars-500 Project Σεξ και αναπαραγωγή στο διάστημα
2Suit_01

Το σήμα της “αποστολής” για την δοκιμή του 2Suit

16 Φεβρουαρίου 2011

2Suit. Ειδική φόρμα για τρυφερές στιγμές στο διάστημα

Το 2Suit είναι ένα ρούχο σχεδιασμένο για να διευκολύνει τις τρυφερές στιγμές ανάμεσα στα ζευγάρια, σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας.
Εφευρέτης του 2Suit είναι η συγγραφέας και ποιήτρια Vanna Bonta το 2006. Η Bonta είχε την ιδέα μετά από μια πτήση σε μηδενική βαρύτητα δυο χρόνια νωρίτερα, με το  National Space Society.
Το ρούχο παρουσιάστηκε το 2006 σε ένα συνέδριο του Space Frontier Foundation. Το πρώτο 2Suit κατασκευάστηκε και δοκιμάστηκε το 2008 από το History Channel για τις ανάγκες της σειράς ντοκιμαντέρ «The Universe». Στο ντοκιμαντέρ αναφέρεται ότι «… το 2Suit είναι ένα μικρό βήμα για την ανθρωπότητα στη προσπάθεια για αποικισμό του σύμπαντος».

Το 2Suit παρουσιάστηκε σαν ένα ρούχο πολλαπλών χρήσεων που βοηθά στην ανάγκη που έχουν δυο άνθρωποι να έρθουν κοντύτερα ο ένας στον άλλο, σταθεροποιώντας τους σωματικά σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.

Πρόκειται για μια ολόσωμη φόρμα δυο τμημάτων που ανοίγει στο μπροστινό μέρος και «κολλάει» σε μια ίδια φόρμα, φέρνοντας έτσι δυο σώματα κοντύτερα και διευκολύνοντας την σεξουαλική πράξη. Από τη στιγμή που τα δυο 2Suit κολλήσουν μεταξύ τους, με τη χρήση  ειδικών ιμάντων δημιουργείται ένας ενιαίος «ευρύχωρο ρούχο» όπου τα δυο σώματα βρίσκονται συνεχώς σε επαφή χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
Το 2Suit έχει όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα για να προσδεθεί σε σταθερό σημείο, όπως σ’ ένα τοίχωμα διαστημόπλοιου.  Ο χώρος που δημιουργείται είναι ρυθμιζόμενος και υπάρχουν ειδικές διατάξεις για επιπλέον ρύθμιση του πόσο κοντά θα έρχονται συγκεκριμένα σημεία του κάθε σώματος. Ο ψυχολογικός τομέας είναι πολύ σημαντικός, αφού δεν χρειάζεται πια το ζευγάρι να βρίσκεται απομονωμένο  σε ειδικά διαμερίσματα.

Εκτός από το θέμα του σεξ, το 2Suit μπορεί να χρησιμοποιηθεί γενικότερα για ανάπαυση, αλλά και για την διαδικασία της γέννησης ενός παιδιού. Ο αστροναύτης που το φοράει μπορεί να εργάζεται, να διαβάζει ή να τρώει, χωρίς προσπάθεια να διατηρεί την σταθερότητα του.

2Suit_02

13 Σεπτεμβρίου 2008. η πρώτη δοκιμη του 2Suit  σε ένα ειδικά διαμορφωμένο αεροσκάφος, που εκτελεί παραβολικές πτήσεις. Η Vanna Bonta και ο σύζυγος της

History Channel: “The Universe, Sex in Space”

2Suit_03

Μια ματιά στο μέλλον: Υποψήφια μητέρα ξεκουράζεται φορώντας το 2Suit για σταθερότητα χωρίς επιπλέον προσπάθεια.

History Channel: “The Universe, Sex in Space”

Δείτε video από την δοκιμή του 2Suit

Έγγραφο 12-571-3570: Αλήθεια ή μύθος;

Το έγγραφο NASA 12-571-3570 όπως είναι γνωστότερο, είναι ένα έγγραφο-απάτη που κυκλοφόρησε σε ένα γκρουπ του Usenet στις 28 Νοεμβρίου 1989. Σύμφωνα μ’ αυτό, οι αστροναύτες της αποστολής STS-75 πραγματοποίησαν δοκιμές για να δουν ποιες ερωτικές στάσεις είναι πιο αποτελεσματικές σε μηδενική βαρύτητα. Από τις 10 στάσεις που δοκιμάστηκαν, οι 6 απαιτούσαν την χρήση ζώνης και ενός φουσκωτού σωλήνα, ενώ οι υπόλοιπες 4 έγιναν με τα ζευγάρια να κρέμονται.

Με δεδομένο ότι η STS-75 έγινε το 1996, επτά ολόκληρα χρόνια από τη δημοσίευση του εγγράφου, είναι ξεκάθαρη η μη γνησιότητα του. Ένα επιπλέον στοιχείο είναι το ότι στη συγκεκριμένη αποστολή δεν υπήρχε γυναίκα στο πλήρωμα.
Το NASA 12-571-3570 όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε αίσθηση και πολύς κόσμος παραπλανήθηκε. Η NASA αναγκάστηκε να το απομυθοποιήσει αρκετές φορές, και τον Μάρτιο του 2000 ο Brian Welch αναφέρθηκε στο έγγραφο ως «ένα πολύ γνωστό αστικό μύθο».

Ο αστρονόμος και συγγραφέας φαντασίας Pierre Kohler το επανέφερε στην επικαιρότητα, χρησιμοποιώντας το σαν κύρια πηγή πληροφοριών για το βιβλίο του «The Final mission», στο οποίο παραδέχεται ότι οι αστροναύτες σιωπούν στο θέμα του σεξ στο διάστημα, παρ’ όλο που έχουν πραγματοποιήσει πειράματα αναπαραγωγής με βάτραχους της Ν. Αφρικής και ψάρια Ιαπωνίας.

“Διαμάχες” επιστημονικής φαντασίας

Όταν ο αστροναύτης της αποστολής Apollo 11 Michael Collins εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο «Carrying the Fire» το 1974, το περιοδικό Time επισήμανε την ακόλουθη παράγραφο:
«Φανταστείτε ένα διαστημόπλοιο του μέλλοντος με πλήρωμα 1.000 γυναίκες, σ’ ένα ταξίδι για το Άλφα του Κενταύρου, με 2.000 στήθη να αιωρούνται όμορφα και να τρέμουν στην παραμικρή κίνηση, λόγω έλλειψης της βαρύτητας… και εγώ είμαι ο κυβερνήτης του σκάφους και είναι Σάββατο πρωί, και πρέπει να κάνω επιθεώρηση…»

Η αντίδραση ήταν άμεση από τον διάσημο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Arthur C. Clarke ο οποίος έστειλε ένα γράμμα στον εκδότη, όπου έλεγε ότι πρώτος είχε επισημάνει το συγκεκριμένο «πρόβλημα», στο μυθιστόρημα του «Rendezvous with Rama» το 1973.
«Ο κυβερνήτης Norton είχα αποφασίσει πολύ καιρό πριν, ότι ορισμένες γυναίκες δεν έπρεπε να επιτρέπεται αν βρίσκονται στο σκάφος. Τα στήθη τους δημιουργούσαν πρόβλημα αποσπώντας την προσοχή, ακόμα και όταν ήταν ακίνητα. Και όταν άρχιζαν να κινούνται και να δέχονται τις δονήσεις από το σκάφος, αυτό ήταν κάτι που οποιοδήποτε θερμόαιμο αρσενικό δεν μπορούσε να το αντέξει. Ήταν σίγουρος ότι τουλάχιστον ένα διαστημικό ατύχημα είχε συμβεί λόγω απόσπασης της προσοχής του πληρώματος όταν μια κυρία με  «ελεύθερα» τα στήθη της μπήκε στο πιλοτήριο». 


Η «διαμάχη» συνεχίστηκε με ένα γράμμα που δημοσίευσε το περιοδικό από μια κυρία Sharon Smith, η οποία συμφώνησε ότι τα «αιωρούμενα στήθη» θα μπορούσαν να εμποδίσουν τους αστροναύτες να κάνουν την δουλειά τους. Συμβούλευσε δε τους υπεύθυνους ότι για την ασφάλεια του διαστημικού προγράμματος θα έπρεπε να πάρουν την δύσκολη απόφαση να αποκλείσουν εντελών τους άντρες από αυτό.
 Η αιώνια μάχη των δυο φύλων.

Πηγή: Wikipedia