|
Δυστυχώς ξέρουμε την απάντηση στην παραπάνω ερώτηση. Το 1971, τρεις Σοβιετικοί κοσμοναύτες πέθαναν, όταν λόγω μιας ελαττωματικής βαλβίδας, η κάψουλα του Soyuz 11 αποσυμπιέστηκε σε υψόμετρο 168 χιλιομέτρων, λίγο πριν μπει στην γήινη ατμόσφαιρα. Οι έρευνες που έγιναν έδειξαν ότι η πίεση έπεσε στο μηδέν για 11 λεπτά και σαράντα δευτερόλεπτα, μέχρι την είσοδο στην ατμόσφαιρα. Το πλήρωμα πέθανε μετά από 30 -40 δευρόλεπτα από υποξία. «Χρειάζονται οξυγόνο και πίεση για να οξυγονοθεί ο εγκέφαλος», λέει ο Jonathan Clark, πρώην χειρουργός του διαστημικού λεωφορείου.
Τι γίνεται σε περιπτώσεις που ο χρόνος μηδενικής πίεσης είναι λιγότερος; Υπάρχει η δυνατότητα επιβίωσης. Το 1996 ένας τεχνικός της NASA έκανε δοκιμές μιας διαστημικής στολής σε θάλαμο κενού, όταν ξαφνικά η πίεση έπεσε στο επίπεδο της πίεσης σε υψόμετρο 36.500 μέτρων. Ο τεχνικός λιποθύμησε μετά από 12-15 δευτερόλεπτα. Το τελευταίο πράγμα που θυμάται είναι το σάλιο του που έβραζε πάνω στη γλώσσα του. Αυτό συμβαίνει επειδή το νερό εξατμίζεται σε χαμηλές πιέσεις. Ανέκτησε τις αισθήσεις του μετά από 27 δευτερόλεπτα, όταν η πίεση επανήλθε στο επίπεδο της πίεσης σε υψόμετρο 4.200 μέτρων. Παρ’ όλο που ήταν κατάχλωμος, δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Όταν η εξωτερική πίεση μειώνεται, δημιουργούνται φυσαλίδες αέρα στο αίμα που οδηγούν σε καταστροφή των πνευμόνων μέσα σε ελάχιστα λεπτά. Το νευρικό σύστημα επίσης, μπορεί να καταστραφεί μέσα σε λίγες ώρες λόγω της διάλυσης-εξαφάνισης του αζώτου από το αίμα. Μια απότομη πτώση της πίεσης προκαλεί την έκρηξη του αέρα που βρίσκεται στους πνεύμονες μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα. Όμως, αν κάποιος βρεθεί σταδιακά σε σχεδόν μηδενική πίεση με παράλληλη ιατρική βοήθεια, μπορεί να επιβιώσει μέχρι και ένα λεπτό, λέει ο Clark.
|